Woensdag 15 juli 2020 – UITVERKOCHT!

volledig overzicht / wo 08 julido 09 julivr 10 juliza 11 julizo 12 julima 13 julidi 14 juliwo 15 julido 16 julivr 17 juliza 18 julizo 19 julima 20 julidi 21 juli

De deuren openen deze festivaldag om 17.30 u.
Uw ticket geeft toegang tot alle concerten van deze festivaldag.
Dit is een zittend concert.
Tickets kosten 19 euro.

Woensdag 15 juli 2020
21.00-22.30 u. – Antoinne Pierre URBEX
19.00-20.15 u. – NABOU
DJ van de avond: Nico Bogaerts (Radio Panik)

Antoine Pierre Urbex
URBEX speelde meer dan 60 concerten sinds hun oprichting in 2015 (waaronder Jazz Middelheim (BE), PBA (BE), Paradox (NL), Bimhuis (NL), Altes Pfandhaus (DE), Soleils Blues Festival (FR), …). De groep bracht twee albums uit in 2016 en 2018, beiden via Igloo Records en lovend ontvangen door pers en publiek. ‘Sketches Of Nowhere’, de tweede release’, kreeg onder meer de awards ‘CHOCH Jazz Magazine’, ‘Indispensable JazzNews’ en ‘MUST TSF Jazz’ toebedeeld, naast de ‘Octave de la Musique 2019’.
URBEX is kort voor ‘Urban Exploration’, wat staat voor de fascinatie voor de esthetiek van oude gebouwen die door de tijd werden aangetast. Vergeelde muren, afbladderend behang, beschimmelde deuren, gammele balken en gebarsten ramen – ook in Antoine Pierre’s muziek weergalmt een gelijkaardige atmosfeer: levendig en toch verlaten, met structuur in de chaos.
URBEX wordt geleid door Antoine Pierre (1992).

NABOU
Met de originele bezetting van trombone, elektrische gitaar, contrabas en drums zorgt dit kwartet voor een verfrissing in het Belgisch jazzlandschap.
Tromboniste Nabou Claerhout schrijft composities die het publiek meeneemt naar de verscheidene genres die ze lief heeft. Muzikale impressies uit haar kinderjaren van Michael Jackson, Beyonce, Erykah Badu, de opera collectie van haar broer of haar moeders platen van Jaques Brel, Marco Borsato of Skunk Anansi gaan hand in hand met haar latere ontdekkingen zoals Maceo Parker, Avishai Cohen (de bassist), Kirk Franklin, Corry Henry, Loinel Loueke, Mark Guiliana,…
Haar composities weerspiegelen ook de verschillende invloeden die ze meekreeg in haar opleiding aan Codarts in Rotterdam en the royal academy of musicin London. Vooral Kenny Wheeler vormde een grote inspiratiebron tijdens het componeren. Nabou’s solostuk op het einde Greaybeard is dan ook een knipoog naar het ‘oude mannetje’ dat tot het einde van zijn dagen nog steeds prachtige dingen uit zijn bugel kreeg.
Op de trombone zoekt ze haar eigen geluid door middel van allerlei effecten en schept een dromerig kader met een sterke atmosferische en melancholische weerklank.